هرمس

هرمس(ادریس نبی) را سر منشا علم و حکمت و فرزانگی دانسته اند...

 
نقد تجربه گرایی در جامعه شناسی!
نویسنده : مهدیار - ساعت ۱۱:٠٢ ‎ب.ظ روز ۳٠ آبان ۱۳۸٩
 

یکی از کتابهایی که این روزها با آن مشغولم کتاب تجربه گرایی در جامعه شناسی است:

 

"ویلر، دیوید و جودیت ویلر 1380. تجربه گرایی در جامعه شناسی: نقد روش های تجربی و کمی در جامعه شناسی معاصر. مترجم: حسن شمس آوری. تهران: نشر مرکز"

بهترین معرفی راجع به کتاب را خود نویسندگان در مقدمه آورده اند:

از روش های جامعه شناختی موجود (یعنی تجربه گرایی) قوانین علمی به دست نمی اید در واقع نمی تواند هم به دست اید . علم اجتماعی از تجربه گرایی حاصل نمی شود .حتی مبنای تجربه گرایی اجتماعی کنونی نیز بی اعتبار است .این روش ها برای گرداوری اطلاعات دقیق و ایجاد تعمیم های معنادار سودمند نیست .حاصل اش نه تنها در مقام علم بلکه در مقام شناخت تجربه گرایانه نیز بی ارزش است .بسیاری از معضلات جامعه ناشی از تکامل نا برابر علوم است و تنها راه حل معضلات تکامل علم اجتماعی است . برای دست یابی به این مقصود باید روش های جا افتاده (برای مثال تجربه گرایی) را دور بریزیم . "

عناوین فصل های این کتاب از این قرار است :تجربه گرایی و علم -ریشه های تجربه گرایی نظام دار - علیت احتمال در تجربه گرایی - علم جستجوی اندازه گیری با سنجش-  فلسفه علم تجربی - از تجربه گرایی تا جامعه شناسی علمی .

در این کتاب سعی شده  سیر شکل گیری تجربه گرایی در علوم انسانی و اجتماعی از جان استوارت میل ( به عنوان اولین ناظم روشهای تجربی و استقرایی) به بعد(ورود ریاضی و آمار به جامعه شناسی) با نگاهی انتقادی مورد بررسی قرار گیرد. نویسندگان خود به روشهای نظری در علوم اجتماعی قائلند و اصلا تجربه گرایی را از علم جدا می دانند.

 به نظرم این کتاب  برای آنانی که میخواهند نگاهی انتقادی به علوم اجتماعی فعلی مرسوم در فضای آکادمیک ایران داشته باشند جالب خواهد بود.

کتاب تجربه گرایی در جامعه شناسی(نقد روشهای کمی و تجربی در جامعه شناسی) با اینکه کتاب بسیار مفیدی است فقط یک بار آن هم  چند سال پیش توسط نشر مرکز چاپ شده است. جا دارد کسی پیگیر چاپ مجدد کتاب از طریق انتشارات مرکز یا انتشارات دیگری شود .

 


 
comment نظرات ()
 
 
 



-->